Dis ti !

O control dos medios

2008-06-28T07:48:00.000-07:00

Dunha charla organizada por Novas da Galiza. Tomado de GZVideos e reeditado con JayCut.

Xéneros xornalísticos informativos / de opinión

2008-06-19T12:06:00.000-07:00

Abel e Xosé Manuel

Os xéneros xornalísticos mixtos

2008-06-19T03:07:00.000-07:00

Poemas nas diferentes etapas históricas

2008-06-17T03:16:00.000-07:00

ETAPA MEDIEVAL:

Ondas do mar de Vigo

Ondas do mar de Vigo,
e vistes meu amigo?
E, ai Deus, se verrá cedo!

Ondas do mar levado,
se vistes meu amado?
E, ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amigo,
o por que eu sospiro?
E, ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amado
por que hei gran cuidado?
E, ai Deus, se verrá cedo!

Martín Codax

-TEMA DO POEMA: A nostalxia que sente unha rapaza polo amigo que está navegando.

Información sobre a etapa medieval:

-Os cancioneiros profanos

O galego-portugués nace no noroeste da Península a partir do latín e evoluciona dun xeito diferente a outras linguas romances da península Ibérica.
O seu período de crecemento atópase entre os século XII e a metade do século XIV. Coincide cos reinados de Fernando III e Afonso X de Castela.
A partir da segunda metade do século XIV iníciase a decadencia literaria, porque a nobreza galega foi substituída por outra de fóra (nobreza non-galega).
Neste período seguirase a escribir en galego, pero este vai perdendo valor, pois a maior parte dos poetas son casteláns que empregan un galego que está cheo de castelanismos.

-Os poetas
Os creadores da lírica medieval son:
· Os trobadores: que pertencian xeralmente á nobreza. Estes poetas eran compositores e en ocasións intérpretes das súas composicións.
· Os xograres: pertencían ó pobo e aínda que algún chegou a compoñer cantigas, normalmente interpretaban composicións alleas.
· Os segreis: pertencían á baixa nobreza e compoñían e interpretaban as súas propias composicións con fins lucrativos.

-As cantigas de amigo:
Son de orixe popular galega e reciben este nome porque é a palabra «amigo» a que se repite ó longo do poema. A cantiga está posta en boca dunha muller, aínda que estea composta por un trobador, que expresa os seus sentimentos amorosos, xeralmente a ausencia do amigo, dirixidos á nai, ás irmás, ás amigas, ou a seres inanimados ou irracionais.
Os recursos máis característicos das cantigas de amigo son: o paralelismo, o leixaprén e o refrán.

Nesta ligazón poderás atopar información sobre Martín Codax

SÉCULOS ESCUROS:

Ronca del río Miño

Cando tanta festa fan
-¡miña nai, como se roxe!-
a esta nova fonte de hoxe,
¿que será de ti, Miñán?
Tempos vén e tempos van,
cae Miñán quen subeu onte;
póñase ben alta a fonte,
que non é, por máis que o pense,
para beixarme en Ourense
no ollo da miña ponte.
(1755)

Cura de Fruíme

-TEMA DO POEMA: Homenaxe á fonte ourensá do río Miño.

-Información sobre os Séculos Escuros:

Período de decadencia que comprende os séculos XV e XVIII.

Nesta época o castelán impúxose sobre o galego e a literatura galega era case só oral e utilizada pola xente de baixa clase social (que comprendían á inmensa maioría). Case non houbo documentos escritos en galego nesta época.
Isto comezou tras a desaparición da nobreza galega e a chegada da nobreza de orixe castelá. Deste xeito, o poder político, económico e relixioso quedou en mans de persoas de orixe non-galega.
Outros factores que influíron nas perda do galego escrito son:
-A ausencia dunha burguesía capaz de defender os seus intereses e os do país.
-A perda de autonomía da Igrexa galega.

Coa chegada do século XVIII comeza a recuperación do cultivo literario grazas ós ilustrados.

Nesta ligazón poderás atopar información sobre o Cura de Fruíme.

SÉCULO XIX:

A leiteira

Ergome a'o abrir d'o dia
inda alumea o luceiro,
e'en chegando a algun regueiro
bautizo con auga fria
o leite d'o meu pucheiro,
porque mellor aproveite,
¿Quén merca o leite?

Madrugueiros estudantes
hacho ô pasar pol-a veiga
e deteñenm'os tunantes
pedindo nata, manteiga,
e que sei eu.... Banadantes!
mal fogo de Diol-os-deite,
¿Quén merca o leite?

Cando eu entro pol-a Vila
todos inda están n'a cama
en doce calma tranquila,
¿quén de sono os espavila?
eu que vou chama que chama
hastra qu'algun s'endireite,
¿Quén merca o leite?

E desperta algun señor
abrazando â compañeira
entre suspiros d'amor,
pero gracias â Leiteira
qu'entre seus brazos a estreite,
¿Quén merca o leite?

Corro a Vila sin parar
n'a cabeza pósta a cesta
que relouco por comprar
un adrezo para a festa,
figa, rosario e pieite,
¿Quén merca ó leite?

Tamen hey comprar xabon
e unha cartilla de aceite,
mas ¡ay! dou un tropezon,
adios figa, adios pieite;
¡Dios mio! ¡qué compasion!
adios adrezo, adios Ieite!!!

Francisco Añón

-TEMA DO POEMA: O traballo dunha leiteira, como é o seu día a día, e os seus desexos frustrados.

Nesta ligazón obterás información sobre Francisco Añón.

¡CALADE!

¡Hay n'as ribeiras verdes, hay n'as risoñas prayas
E n'os penedos ásperos, d'o noso inmenso mar,
Fadas d'estraño nome, d'encantos non sabidos
Que sô con nos comparten seu prácido folgar.
—
Hay antr'a sombr'a amante d'as nosas carballeiras,
E d'as curtiñas frescas, no vívid'esprendor,
E n'o romor d'as fontes, espritos cariñosos
Que só ôs qu'aquí naceron, lles dan falas d'amor.
—
Y hay n'as montañas nosas, e n'estes nosos ceos
En canto aqui ten vida, en canto aqui ten ser,
Cores de brilo soave, de trasparencia húmida,
De vaguedad'incerta, qu'á nos só da pracer.
—
Vos pois, os que naceches, n'a orela d'outros mares,
Que vos quentás á llama de vivos lumiares,
E só vivir vos compre, baix'un ardente sol;
Calá se n'entendedes encantos d'estos lares,
Cal n'entendend'os vosos, tamen calamos nos.

Rosalía de Castro

-TEMA DO POEMA: A beleza encantadora da natureza galega, dos bosques, dos ríos..., incomprendida polos alleos.

Nesta ligazón poderás atopar información sobre Rosalía de Castro.

O divino sainete (Canto I)

Era o Nadal: noite fría
Iba pechando entre nubes
Que un vento forte tanguía.
Desertas prazas e ruas,
Madrí estremélase todo
D'o norte ás rafagas cruas.
N'o meu capote embrullado
Eu iba, cal sempre, triste,
Por longa estrada enfiado,
Pensando co'a testa ó peito
N'aquiles que n'esta noite
Non teñen lume nin leito,
Cando, n'a inmensa negrura
D'a sombra que m'envolvía
Como n'unha sepoltura,
Escoitéi mainiño e quedo
Grave romor de parola
Que m'harripióu de medo.
—¡Ay d'o que busca a verdade
D'a fé c'o candil mortizo,
Que nunca deu craridade!
¡Ay d'o que en sombras camiña!
¡Ay d'o que quer facer caldo
E non ten unto e fariña!
¡Ay d'o que as festas condena,
E quer millorar as xentes
Fuxindo d'elas con pena!
Así unha voz me dicía
Que un longo, invisibre coro
Lentamente repetía.
Era un coro resoante,
Como un piñar que removen
As témporas d'o levante;
Coro en que hai xordos queixidos,
Estralos de gallas secas
E de corazós partidos,
Afagos de suaves brisas,
Berros de gorxas abertas,
Notas d'afogadas risas.
De forte facendo gala
Erguin a testa soberbo
E perguntéi: —¿Quén me fala?
Y-a voz tornóu: —Non ch'o digo
S'antes sobr'a crus non xuras
Ir, ond'eu vaya, comigo.
—Xurado está, s'é por eso;
Que oxe por xurar en falso
A ninguén che levan preso.
Así falei; voz estraña
Berróu n'este medio tempo:
"¡Adiante a Santa Compaña!".
E us brincando, outros ausortos,
Miréi pasar en ringleira
Unha procesion de mortos,
E sentin n'as pedras duras
Ruxir de zocos, sandalias
E talares vesteduras.
D'a procesión marcha diante
O que falara primeiro
E detrás un redobrante.
De tempo en tempo parando,
¡Racatapran!... xordamente
¡Racatapran!... vai dobrando.
D'insana curiosidade
Levado, seguín ós mortos
Pol-a densa escuridade,
E fomos con paso incerto
D'ancha gándara areosa
Atravesando o deserto.
Alá lonxe, fulgurantes,
Asomellando dous soles
Fixos e parpadexantes,
Relocian n'o hourizonte
Dous discos roxos, que finxen
Os ollos d'un mastodonte.
—¿Onde esta xente me leva?
Pensaba eu, indo ás palpadas
Pol-o camiño de treva.
¿Volveréime tolo agora
Ou pillaríanme as bruxas?...
¡San Silvestre! ¡meigas fora!
Y-o tambor que ó par levaba:
¡Racatapran! —solasmentes
¡Racatapran! —contestaba.

Curros Enríquez

-TEMA DO POEMA: Encontro coa Santa Compaña dos que procuran a xustiza.

Nesta ligazón poderás atopar información sobre Curros Enríquez.

Queixumes dos pinos.

Monte-Branco, Monte-Branco,
Cando te vexo de longe,
Verto a soas triste pranto.

Pois as nosas alegrías,
Ós dous nos fóno fallando;
A tí, das tuas aréas,
Os ventos te despoxáno;
A min, tamen me fallecen,
Aqueles gustos pasados:
Tí negréas, y eu teño a cabeza
Chéa de cabelos brancos!

Eduardo Pondal

-TEMA DO POEMA: Identificación do falante lírico co Monte Branco, pois aos dous afecta o paso do tempo.

Nesta ligazón poderas atopar información sobre Eduardo Pondal.

-Información sobre o Rexurdimento (Século XIX):

No século XIX comezou unha nova etapa de dignificación e reivindicación da lingua e literatura galegas. Aparece unha ideoloxía galeguista e; grazas a poetas como Rosalía, Curros e Pondal, retómase o cultivo literario de dita lingua. Pola mestura do galego e castelán aparecen numerosos dialectalismos, vulgarismos e castelanismos. Así comezou o Rexurdimento.

Aínda que o castelán seguía a súa expansión, o galego pasou a falarse en máis ámbitos ca nos Séculos Escuros.

Lorena, Aine e Raquel (3ºB)

A cociña da Pobra

2008-06-02T15:49:00.000-07:00

Os xéneros xornalísticos mixtos

2008-06-02T13:52:00.000-07:00

Autoras: Tamara e Eva

Brais Fernández e Xavier Mugardos cativáronnos...

2008-05-30T03:11:00.001-07:00

... con acenos vigorosos, cunha mirada vivencial á historia, cos acordes axustados, coa forza expresiva que recupera a palabra.
Temos información sobre anteriores espectáculos destes verdadeiros dinamizadores culturais no blogue Consello de Galeg@s Ilustres e do último proxecto de Mugardos xunto coa compositora guaraní Natalia Carossi en O Blogue do Pub Muinho de Louro (onde atopamos tamén información moi recomendábel sobre a lingua guaraní).
Para escoitar, Vira-Vira:

As nosas viñetas da prensa II

2008-05-25T12:05:00.000-07:00

Esta viñeta cómica de prensa galega, en concreto de Galicia Hoxe, usa un humor crítico cara ás actitudes da humanidade e o seu mal uso das novas tecnoloxías, coas que incrementamos o risco do cambio climático. Fai unha sátira social con respecto á rápida chegada deste grave problema, xa que indica que en 100 anos volveremos á rústica Idade Media de novo, polo tanto será un atraso no tempo para nós e os nosos descendentes. Usan esta viñeta para reflectir o mal estado do mundo, e o pouco considerados que somos, xa que valoramos moi pouco o que temos e o que chegaremos a ter. O cambio climático é moi grave na nosa sociedade, cada vez increméntase máis.
Utilizan a animalización, empregan o uso das moscas, que é un animal moi pouco apreciado. O mundo aparece nun tamaño máis pequeno có real e as moscas máis grandes. Queren dicir con isto que o mundo é máis pequeno co cambio climático e que ata as moscas son máis grandes ca nós, xa que somos os causantes de que o mundo estea así.

Para informarse sobre a situación a través da opinión da Organización Galega "Rede de Observación Ambiental de Galicia", atopamos novas nesta ligazón.

Xosé María Álvarez Blázquez

2008-05-14T22:44:00.000-07:00

Información e actividades sobre o poeta, aquí.

As nosas viñetas da prensa

2008-05-09T14:11:00.000-07:00

Esta viñeta refírese ó conflito existente nestes momentos entre Esperanza Aguirre (presidenta da Comunidade de Madrid) e o presidente do Partido Popular Mariano Rajoy. O que ocorre é que hai rumores sobre que Esperanza Aguirre ten intención de presentarse para substituír a Rajoy no congreso do partido en Xuño.

Co título "Andan na procura da "paz" interna" e os debuxos de Mariano e Esperanza cuns narices moi longos (dando a entender que os dous menten) e cun "P" afiado agochado nas costas (referíndose ás siglas do partido e á inicial da palabra paz, presente no título) o autor quere expresar as falsidades e o conflito existente, así como a competividade que en realidade existe entre os dous políticos.

Ligazón á noticia á que se refire a viñeta.

Tamara (3ºB)

Lemos a prensa

2008-04-12T19:27:00.000-07:00

Do venres 28 de marzo de 2008 escollemos a noticia referente ás medidas que a Vicepresidencia da Xunta prevé aplicar ante o malestar veciñal provocado polo reacollemento de familias xitanas en determinadas vilas e barrios galegos procedentes de asentamentos chabolistas problemáticos.
Este tema, complexo e polémico, ten un grande interese social, posto que conflúen posturas enfrontadas, nalgún caso claramente racistas, á hora de entender como erradicar a marxinación dunha parte do colectivo xitano galego. A aposta do goberno é lograr a reintegración social de chabolistas xitanos mediante poboados de transición, proposta lanzada polo vicepresidente Quintana logo da violenta oposición de certos veciños dos contornos nos que foran realoxadas familias procedentes de poboados marxinais.
O xornal Galicia Hoxe, máis conservador, outórgalle a esta cuestión unha relevancia moito maior cós demais medios, ao constituír a noticia principal de portada e ocupar unha extensión considerábel. En Vieiros tamén ten certa relevancia, onde provoca, por certo, dez comentarios dos lectores.
A respecto do enfoque, atopamos diferenzas notábeis entre os xornais, aínda que en ningún se aprecia unha postura contraria ao goberno e non se considera en ningún caso a opinión da veciñanza. En Galicia Hoxe destácase a posición do alcalde de Pontevedra a favor do plan de Quintana, aínda que con condicións, e dáselles voz tamén a outros protagonistas políticos e sociais. Vieiros e A Nosa Terra focalizan, en cambio, a aceptación por parte do presidente Touriño do plan da Vicepresidencia. E en GZnación, o xornal máis próximo á ideoloxía do partido de Quintana, recóllese o apoio incondicional que a Asociación do Pobo Xitano lle dá á proposta do vicepresidente.

Outra noticia fala sobre un pesqueiro que atopou os restos dun cadáver xunto á costa de Doniños (Ferrol). O mariñeiro "Francisco Javier" localizou o corpo, en avanzado estado de descomposición, arredor das 8 da mañá mentres subía as redes. Unha vez en terra, a Garda Civil fíxose cargo dos restos sen vida, e un xuíz tomou dilixencia para o seu traslado. Pénsase que é un dos mariñeiros que desapareceu tras o naufraxio do pesqueiro "Cordero". Váiselle facer a autopsia e probas para identificar o cadáver.
Esta noticia aparece de diferentes modos en "Galicia Hoxe" e en "De luns a venres":
- En "Galicia Hoxe" dáselle menor importancia. Por iso aparece con letra máis pequena, como unha noticia secundaria. Non ten ningunha foto e pódese ver na marxe. O titular é: "Un pesqueiro localiza os restos dun cadáver en augas próximas a Doniños (Ferrol) e lévaos ó porto da Coruña"
- En "De luns a venres" dáselle máis importancia, polo que a noticia se presenta cunha letra máis grande e en negriña. Tampouco aparece foto, pero a noticia non aparece na marxe en pequeniño, senón que está no centro. O titular é: "Un pesqueiro colle na rede restos humanos descompostos fronte á praia de Doniños".

Seguiremos achegando novas.

Coñecín as cidades do norte

2008-04-12T18:43:00.000-07:00

Poema de Fran Alonso.
Imaxes de Morguefile.
Recitado de alumnas de 3ºB

Nova etapa

2008-03-26T16:57:00.000-07:00

Estamos a traballar aquí. Mais continuaremos publicando en Dis ti!, cun coidado maior da lingua.
Saúdos, especialmente a Josceline! Regards and a lot of luck!

Obradoiro 2

2008-03-15T16:41:00.000-07:00

Con música de Fanny e Alexander:

Obradoiro 1

2008-03-10T07:01:00.000-07:00

Estamos a probar a ferramenta Issuu para publicar algúns dos textos poéticos produto dun obradoiro en conexión coa historia da literatura galega. Velaquí os tres primeiros (premede dobremente enriba do libro ou en OPEN para velo en grande):

Certame literario A Caramiña

2008-03-06T07:38:00.001-08:00

Certame de caligramas

2008-02-15T12:05:00.000-08:00

Consulta aquí as bases do concurso convocado polo IES das Pontes. Ata o 11 de abril.

Dis ti polo mundo adiante!

2008-02-09T14:51:00.000-08:00

Que o que se fai nas aulas non interesa fóra delas? Dis ti!
Que o galego non serve para andar polo mundo? Dis ti!

As linguas minorizadas do contorno. O aragonés.

2008-01-30T17:04:00.001-08:00

Comezamos o noso percorrido por Galicia, onde se fala o galego; seguimos por Asturias falando o asturiano, logo polo País Vasco, un dos territorios do éuscaro ou vasco; pasamos tamén por Aragón e ao norte desta comunidade consérvase o aragonés; e continuamos por Cataluña co catalán.
Todas estas son linguas minorizadas.

ARAGONÉS

Fálase nos vales pirenaicos do norte de Aragón, é de familia románica e ten 50.000 falantes, pero non ten un status oficial.
A súa historia. Ata o século XIV avanza a reconquista cara ó sur, mais a partir de entón a progresiva dependencia política de Castela (definitiva tras os Decretos de Nueva Planta de Felipe V) fixo que fose progresivamente desprazado polo español. Malia esta situación, na década de 1970 naceu o actual movemento de reivindicación do aragonés, que non só pretende conservalo como lingua falada viva, senón que tamén o quere converter nunha lingua apta para todas as funcións. Hoxe en día, sen cobertura legal nin apoio institucional, padece un proceso de hibridación co español.

Aquí está unha mostra da cultura aragonesa: CHARRANDO

As linguas minorizadas tamén teñen dereito, por iso están as leis, para que recuperen o uso social e créanse festivais pola lingua, reivindícase a súa presenza no cine...

Estas linguas son unha riqueza moi importante para os seus respectivos países porque son un símbolo de identificación cultural.

2008-01-30T17:01:00.001-08:00

Ímosche presentar o camiño por onde podes coñecer as linguas minorizadas dende Galicia ata Bruxelas. As linguas son: galego, falado por 2.500.000 falantes, asturiano, falado por 150.00-500.000 falantes (en Asturias, no oeste de León e na zona de Miranda, en Portugal), éuscaro, falado por 600.000 falantes (no País Vasco, Navarra e País Vasco-francés), aragonés, falado por 23.000 falantes (en Aragón), catalán, falado por 8.000.000 falantes (en Cataluña, Valencia e Illas Baleares, fundamentalmente) e, por último, occitano, falado por 1.000.000-3.000.000 falantes (no Sur de Francia).

Centrámonos na lingua asturiana, que é a máis próxima ao galego.
O asturiano naceu no século X e axiña tivo que convivir co castelán. Así, o asturleonés foise dialectalizando. Desde o século XVII, principalmente en Asturias, tivo un certo cultivo literario. Hoxe é Asturias o territorio de lingua leonesa onde hai máis falantes e onde se conserva unha vitalidade máis grande. Estes factores determinaron que na década de 1970 nacera aló o actual movemento de reivindicación lingüística.

O asturiano comeza a ter certa importancia na web; para apreciala, podemos consultar a páxina Asturies.com.

Recomendamos visitar estes territorios porque así seguramente entendamos mellor que a diversidade lingüística é unha vantaxe.

O camiño das linguas

2008-01-30T16:58:00.001-08:00

O percorrido escollido pasa por: Galicia, onde se fala galego; logo atravesa por Asturias, León e parte de Portugal, onde se fala asturiano; despois polo País Basco e Nafarroa, onde se fala eusquera; en Aragón fálase aragonés; en Cataluña, Illas Baleares e Andorra fálase catalán; entón imos ata o sudoeste de Francia e Lleida, onde se practica o occitano ou provenzal.

Escollemos este percorrido porque é o máis adecuado para a xente que non coñece España e Francia nin as súas linguas.

Recoméndase revisar a historia da lingua galega:Falouse o galego como única lingua en Galiza ata a final da Idade Media, mais a partir do século XIV introduciuse o castelán coa nobreza vida de Castela. Os textos escritos en galego foron diminuíndo ata case desaparecer. Foi nesa época tamén cando se diferenza totalmente o galego e o portugués. O galego volveu a tomar forza co romanticismo ata chegar a normalización da lingua no século actual.

Hoxe en día o galego avanza na súa normalización pero aínda lle falta camiño. O galego perde falantes da xente nova, segue sendo a lingua maioritaria en Galicia.

A presenza do galego na rede é cada vez maior, como mostra esta páxina: A nosa terra.

A diversidade lingüística debe entenderse coma unha vantaxe, permite coñecer o mundo dende diferentes puntos de vista. Saber diferentes linguas é signo de intelectualidade.Visitando estes lugares aprendemos a valorar as linguas.

O mapa das Linguas

2008-01-24T02:47:00.000-08:00

-Imos facer unha ruta pola que amosaremos as distintas linguas minorizadas que podemos encontrar no noso contorno-

- Comezamos en Galicia, onde se fala o galego. O número de falantes do noso idioma é de 2.500.000. Posúe recoñecemento legal e social, mais non recupera falantes.

- Continuamos en Asturias, a lingua é o asturiano. Podemos encontrar información sobre o asturiano en Asturies.com . Está en vías de extinción, conta con poucos falantes. Tamén se fala nunha comarca de Portugal. Dende o século XVII tivo un certo cultivo literario. Asturias é o terrritorio de lingua leonesa onde hai máis falantes e onde se conserva unha vitalidade máis grande. Estes factores determinaron que na década de 1970 nacera aló o actal movemento de reivindicación lingüística.

- Seguimos no País Vasco, no que se fala o éuscaro (eusquera, vasco ou basco). Posúe recoñecemento social e legal.

- A continuación chegamos a Aragón, e ao norte desta comunidade podemos sentir o aragonés. Non ten recoñecemento legal e está en vías de extinción.

- Logo encontrámonos coa lingua catalá, en Cataluña. Con suficiente grao de protección, consta de 8.000.000 de falantes.

- De seguido atopámonos coa lingua occitana, no sueste de Francia. En Lleida coñécese como o aranés.

Se queres realizar esta emocionante ruta terás sobre todo que ter alegría e interese por aprender a diversidade lingüística que hai na Península Ibérica e parte de Francia.

Paseo polo basco

2008-01-21T03:19:00.000-08:00

Para comezar o noso percorrido polos territorios das linguas minorizadas, recomendámosche dar un pequeno rodeo para pasar polo norte de Portugal, en concreto por un pequeno pobo no que se fala mirandés (variante do asturiano). Despois debes dirixirte cara a León e Asturias, onde se fala astur-leonés. Despois diríxeste ó país vasco, onde se fala euskera. Logo vas por Aragón, ondeos seus habitantes falan o aragonés. Máis tarde diso, diríxeste cara ó oeste para chegar a Cataluña, onde o seu idioma é o catalán, ó chegar á fronteira con Francia fálase o occitano.

Agora imos presentar o vasco debido ás súas peculiaridades lingüísticas, para comezar, a presenza do vasco na rede está representada por medios de comunicación como Berria.
Cabe destacar do vasco que non ten parentesco con ningunha das linguas faladas na Europa e é a máis antiga de todas elas, de feito existe desde a Prehistoria. Fai tempo, a área de fala do Éuskaro era moito máis ampla, pero foi recuando co tempo. De feito, fai 150 anos, o éuskaro era falado por máis da metade do país, agora non pasa do 25%, debido sobre todo á castelanización dos medios e das escolas.

Recomendámosche para rematar que acudas a algún festival ou proxección cinematográfica nunha destas linguas minoritarias porque sempre é interesante coñecer linguas e culturas novas.

A aula na rede

2008-01-18T10:40:00.000-08:00

Aínda que son poucos os resultados do traballo na aula que se colgan neste blogue, o voso labor vai tamén creando rede. Dous ricos fíos: podgalego e Caderno de lingua. O noso agradecemento, non? E a vontade de tecer máis.

2008-01-17T03:03:00.000-08:00

Non é necesario saír de España para descubrir múltiples linguas e culturas.

De feito, en España, o castelán convive con outras linguas como o galego, o asturiano, o vasco, o aragonés, o catalán e o aranés (variante do occitano).

Cada unha destas linguas ten as súas propias normas e o seu territorio non coincide coas fronteiras políticas.

Son linguas minorizadas. Algunhas están moi protexidas como o catalán (fálase en Cataluña, Valencia, Illas Baleares e Andorra). Outras teñen un grao de protección limitada como o galego (fálase en Galicia e nalgunhas franxas de Asturias e León), o vasco (fálase en Euskalherria, no estado español, e Iparralde, no estado francés). As demais atópanse en perigo, xa que non contan con recoñecemento legal e o número de falantes é moi baixo, é o caso do asturiano (fálase en Asturias, unha franxa de León e Zamora e unha comarca de Portugal), aragonés (fálase nos vales pirenaicos do norte de Aragón) e o occitano.

Para comprender a situación na que se atopan estas linguas, poñemos como exemplo o galego.

Na Idade Media, o galego, vivía nunha situación de normalidade. Utilizábase tanto no oral como na escrita. Dende mediados do século XIV ata a metade do XVI, a escrita en galego diminuíu ata case desaparecer. No século XIX prodúcese o rexurdimento, etapa na que se procura a normalización da lingua. Na actualidade o galego conta con 2.500.000 falantes e posúe recoñecemento legal e social mais este número está en descenso.

Para apreciar o valor de estarmos nun estado plurilingüe debemos ver estas linguas como unha riqueza e non un problema.

2008-01-17T03:00:00.001-08:00

Percorrido Galicia-Bruxelas. O mellor percorrido para viaxar ata Bruxelas e coñece-las linguas minorizadas é o seguinte: -Primeiro por Galicia, onde se fala o galego (2.500.000 falantes). -Logo chégase a Asturias, onde se fala o astur-leonés (150.000-500.000 falantes).
-Para continuar atravesámo-lo País Vasco, onde se fala eusquera (600.000 falantes).
-O seguinte lugar polo que pasaremos é Aragón, onde se utiliza o aragonés (23.000 falantes).
-Despois chegamos a Cataluña, onde se usa o catalán (8.000.000 falantes).
-Finalmente imos chegar ó norte de Cataluña e ó sueste de Francia; aquí emprégase o occitano (1.000.000-3.000.000 falantes). É unha lingua en perigo e sen recoñecemento legal, pero si é recoñecida en Lleida como o aranés. O occitano consolidouse na Baixa Idade Media como lingua administrativa. Os primeiros textos en occitano son do século XI. A partir da protección que lle outorgou o Estatuto de Cataluña. Vén consolidándose no val do Arán ata chegar a cooficialidade, conxuntamente co catalán e o castelán.

A diversidade lingüística permite coñecer outras formas de entender o mundo, por iso, anímate a coñecer as linguas que se falan nestes lugares. Así, podemos aumentar a nosa competencia lingüística.

2008-01-17T03:00:00.000-08:00

CAMIÑO DENDE GALICIA A BRUXELAS ATENDENDO ÁS LINGUAS MINORIZADAS

O noso percorrido para chegar a Bruxelas comeza en Galicia, onde se fala o galego. O galego ten uns 2.500.000 falantes que van diminuíndo coas novas xeracións. Aínda así, ten un

O seguinte lugar polo que pasaremos será Asturias. Aquí fálase o asturiano, tamén chamado leonés. Ten entre 150.000 e 500.000 falantes. Esta lingua ten poucos falantes, polo que está en vías de extinción. Ademais, non é unha lingua oficial.

Seguindo o noso camiño atopamos o País Basco. Nesta comunidade fálase o éuscaro, tamén chamado eusquera e basco. Malia que é unha comunidade pequena, ten un recoñecemento legal e o respaldo das institucións e da sociedade. Ten uns 600.000 falantes. O éuscaro non ten parentesco con ningunhas das linguas faladas en Europa. Esta lingua, que é a máis antiga de todas elas, xa existiu en tempos prehistóricos. A área do Euskaro foi recuando ó longo dos séculos, inclusive dentro dos límites do País Basco. Hoxe, a pesar dos esforzos dos últimos anos para a promoción desta lingua, o número dos que a falan non pasa do 25%. Este recuamento produciuse pola imposición do castelán ou do francés nas escolas e nos servizos públicos, a inmigración, etc.

Despois de pasar polo País Basco chegamos a Aragón. Aquí fálase unha lingua con 23.000 falantes, o aragonés, que está en vías de extinción. Non ten recoñecemento legal.

Preto de chegar ó remate da viaxe, atopamos o catalán, unha lingua falada en Cataluña, Valencia, Illas Baleares, Andorra, Catalunya Nord (Francia), Carxé (Murcia) e Alguer (Sicilia). Ten entre 8.000.000 e 9.000.000 de falantes. É unha lingua cooficial e ten un goberno autónomo que o impulsa. Está ben apoiada por institucións e sociedade.

No remate do camiño encóntrase o occitano. Ten entre 1.000.000 e 3.000.000 de falantes. Fálase en toda a zona do sueste se Francia. Está en perigo: non ten recoñecemento legal e ten pouca vitalidade. recoñecemento legal e social, cun grao de protección limitado. Si é recoñecida, co nome de aranés, en Lleida.

Ó longo desta viaxe encontrarás moitas linguas o que é positivo, xa que demostra que existe unha gran riqueza lingüística. Esperamos que a nosa información poida servirche de axuda.

2008-01-17T02:59:00.001-08:00

AS NOSAS LINGUAS

Para ir de Galicia a Bruxelas temos que ir polo norte da península. Saímos de Galicia, onde se fala o galego (2.500.000 falantes). Logo pasamos a Asturias, onde se fala o asturiano (150.000-500.000 falantes). Despois pásase ó País Basco, onde se fala o eusquera (600.000 falantes). A continuación imos a Aragón, lugar no que se fala o aragonés (23.000 falantes). Como seguinte destino seguiremos coa nosa ruta pasando por Cataluña (8.000.000 falantes). Por último,chegamos a zona sueste de Francia, no que empregan como lingua o occitano, que conta con 1.000.000 a 3.000.000 falantes.

Imos explicarvos as súas situacións sociais:

- O galego: conta cun grao de protección limitado. Posúe recoñecemento social e é a lingua cooficial de Galicia.

- O asturiano: está en vías de extinción e non conta con estatuto de oficialidade. Conta con moi poucos falantes.

- O éuscaro: ten un grao de protección limitado. Aínda contando con recoñecemento legal,posúe unha pequena comunidade de falantes.

- O aragonés: atópase en vías de extinción.

- O occitano: non ten recoñecemento legal, aínda que conta con moitos falantes.

CATALÁN:
Na Idade Media, o catalán alcanzou a plenitude e utilizábase como lingua oficial e de cultura. No século XVI, o castelán comezou a penetrar na vida social e cultural catalá. En 1659 a Cataluña do norte incorporouse a Francia. No resto dos países cataláns, agás Andorra, a creación do estado español comportou unha utilización do castelán como lingua oficial.
Ao longo do século XIX, a castelanización do país aumentou porque a imposición oficial do castelán era cada vez maior.
Despois da Guerra Civil Española a instauración da ditadura franquista representou un golpe moi forte para a vitalidade do catalán: prohibiuse no ensino, na administración, etc.
Na actualidade, o catalán en España ten unha situación diferente:o seu recoñecemento legal é menor que no castelán.
Fóra de España a situación do catalán é distinta: en Andorra, malia ser a única lingua oficial, posúe o mesmo recoñecemento ca en España; en Cataluña do norte e na cidade do Alguer a lingua atópase en proceso de substitución.

Hai que facer fronte a varias linguas durante a viaxe pero iso vainos axudar a ter máis competencia lingüística e a poder aprender novas palabras noutras linguas que non son as nosas propias.

O CAMIÑO DAS LINGUAS

2008-01-17T02:59:00.000-08:00

Se queres coñecer o máximo número posible de linguas minorizadas no noso percorrido de Galiza a Bruxelas, ven connosco!

O primeiro idioma que atopamos no noso percorrido é o galego. O galego é unha lingua falada actualmente por dous millóns cincocentos mil falantes. Esta lingua posúe un recoñecemento legal e social, máis non recupera falantes.

A seguinte lingua é o asturiano. Esta lingua está en vías de extinción, actualmente só a falan entre cento cincuenta mil e cincocentas mil persoas. Só é recoñecida a variante mirandesa, en Portugal.
Seguindo o percorrido atopámonos o éuscaro, conta cuns seiscentos mil falantes e cun grao de protección limitado (posúe recoñecemento legal e respaldo das institucións e da sociedade, mais constitúe unha comunidade pequena).

Agora ímonos atopar co aragonés, do que imos facer unha introdución. O aragonés é unha lingua falada por 23.000 persoas, está en vías de extinción (non ten recoñecemento legal e tampouco moitos falantes). Esta lingua fálase nos vales pirenaicos do norte de Aragón. A súa historia é:

Na Reconquista, estendeuse o "Primitivo Reino de Aragón" cara ó sur, levando consigo a lingua e expandíndoo por todo o territorio. Houbo unha forte influencia do catalán sobre o aragonés cando se uniu o Reino de Aragón co Condado de Barcelona. Pouco a pouco o aragonés foi relegado a un ámbito rural ou doméstico polo castelán.

En 1970 naceu o actual movemento de reivindicación do aragonés, que non só pretende conservalo como lingua falada, senón que tamén o quere converter nunha lingua moderna apta para todas as funcións.

Continuamos co catalán, que conta cuns 8.000.000 de falantes. É unha lingua cooficial (ten un goberno autónomo que impulsa a recuperación de falantes e un grao de protección suficiente).
E por último damos paso ó occitano, que conta con entre 1.000.000-3.000.000 de falantes. É unha lingua que está en perigo (sen recoñecemento legal e con escasa vitalidade... pero aínda con bastantes falantes).Como exemplo da presenza do aragonés na rede, temos un medio de comunicación dixital como charrando.
Para rematar, imos facer unha pequena recomendación.

Para facer unha boa viaxe o mellor é vir a España, un país cunha diversidade de linguas non sempre valorada.

O MAPA DAS LÍNGUAS

2008-01-15T02:12:00.001-08:00

GUIÁMOSTE DENDE GALIZA ATA BRUXELAS CON ESTE PLANO :

De Galicia pasamos a Asturias e despois a León, onde se fala o astur-leonés (150000-500000) . De alí vámonos directamente ó País Vasco e a Navarra, onde se fala o éuscaro (600000) . Seguimos a nosa viaxe por Aragón, o aragonés é a lingua falada (23000) . Cerca de rematar a viaxe pasamos por Andorra, onde se fala o catalán (en Cataluña, Valencia e Illas Baleares tamén se fala : (8.000.000 de falantes) . Por último pasamos por Lleida , onde se fala o occitano (1000000-3000000).

E é o percorrido das linguas .

Situación social e política :

O galego xunto co éuscaro teñen un grao de protección limitado.
O asturiano xunto co aragonés está en vías de extinción.
O catalá presenta suficiente grao de protección.
O occitano está perigo (sen recoñecemento legal e con escasa vitalidade) .

O CATALÁN:

Escollemos esta lingua para exemplificar a situación destas linguas minorizadas porque é obxecto de debate no Estado.
Esta lingua comezouse a falar na Baixa Idade Media como lingua oficial dos Países Cataláns.
No século XVI o castelán comezou a empregarse na vida cotiá e social catalá.
A creación do Estado español absolutista e centralista comportou unha utilización crecente do castelán, xa non só como lingua de cultura senón como lingua oficial.
O desmantelamento da coroa catalano-aragonesa fixo que o catalán fose diminuíndo o seu número de falantes. Malia que o recoñecemento legal do cal goza é importante, é menor có que ten o castelán. A presenza do catalán na rede é importante e como mostra poñemos este enlace : Avui

RECOMENDACIÓN:

-Infórmate sobre as linguas minorizadas para que vexas que aínda que sexan de pouca extensión, son interesantes e podes aprender moito delas.

BOA VIAXE

2008-01-15T02:03:00.002-08:00

Queremos axudarvos a facer un percorrido dende Galicia ata Bruxelas que permita coñecer as linguas minorizadas.Para chegar ata Bruxelas é necesario atravesar Galicia, onde se fala o galego. Logo hai que pasar por Asturias que se fala o asturiano.Tras pasar por Asturias pasamos polo País Vasco, que se fala o euskara. A continuación pasamos por Aragón onde se fala o aragonés. Agora pasamos a Francia, onde se fala o francés, pero tamén outras linguas minorizadas como o occitano (que tamén se fala no Val de Arán, en Cataluña, onde esta recoñecido).
O GALEGO
Esta lingua atópase en Galicia. Fálana uns 2,7 millóns de falantes. Até os últimos tempos da Idade Media, e apesar da inclusión de Galicia na coroa de Castela, o uso do galego era xeral en todos os ámbitos, a partir da segunda metade do século XIV, a penetración do castelán foi aumentando, tanto na literatura como na administración.Ao mesmo tempo, o cultivo escrito da lingua foi diminuíndo e case desaparece. Nesta época, por outra banda, unha evolución lingüística diverxente xa afastara as falas de Galiza das de Portugal. Non foi até o século XIX co romanticismo cando se produciu o rexurdimento das letras galegas.Lingua cooficial en Galiza (non nos territorios do galego exterior). Cun grao de protección limitado: posúe recoñecemento legal e social, mais non recupera falantes.
A radio e televisión públicas galegas poden verse aqui.

^^_Percorrido0 Galiza- bruxelas_^^

2008-01-14T02:54:00.000-08:00

(ARaGóN) ZARAGOZA

Se vostede quere ir dende Galiza ata Bruxelas coñecendo todas as linguas minorizadas tera que facer este percorrido:

1) Galiza (galego, falada por 2.500.000 persoas. Ten un grao de protección limitado, lingua cooficial en galiza).

2) Asturias (asturiano, leonés, falado por 150.000-500.000 persoas. Está en vías de extinción. So é recoñecida a variante mirandesa en Portugal).

3) País basco (vasco, éuscaro, eusquera, basco, falada por 600.000 persoas. Constitúe unha comunidade pequena. Cun grao de protección limitado. Lingua cooficial no País Basco e Nafarroa).

4) Aragón (aragonés, falado por 23.000 persoas. En vías de extinción sen recoñecemento legal e con moi poucos falantes).

5) Cataluña (catalán,falado por 8.000.000 persoas. Con suficiente grao de protección e cooficial. Ten un goberno autónomo que a impulsa. Lingua cooficial en Cataluña, Illas Baleares, Valencia e Andorra).

6) Provenza (occitano, lingua d´oc provenzal. En perigo e sen recoñecemento legal, pero con moitos falantes).

ESPECIAL ARAGÓN

O Aragonés é tamén chamado Fabla. Fálase nos vales Pirenaicos do Norte de Aragón. Esta lingua é da familia románica. É falada por 50.000 persoas. Ten un estatus non oficial.- Historia: Até o século XIV avanza ó ritmo da " reconquista" cara ó sur Foi progresivamente desprazada polo español. Hoxe en día, sen cobertura legal nin apoio institucional, padece un proceso de hibridación co español.

-GRAZAS POLA SÚA ATENCIÓN!!

O plurilingüismo Galiza-Bruxelas

2008-01-14T02:52:00.000-08:00

Para chegar ata Bruxelas saíndo de Galiza e coñecer o maior número de linguas, debes seguir esta ruta.

Saíndo por Galiza, onde se fala unha lingua con 2.500.000 de persoas. Segues pasando por Asturias onde se fala o leonés, que é a que practican entre 150.000 e 500.000 persoas. Logo encontras o País Vasco, onde se fala o euquera, que é falada por 600.000 persoas. Despois o aragonés, que está en vías de extinción porque a falan 23.000 persoas. E por último, o catalán, que é a que máis se fala en España despois do castelán, é o idioma do que falaremos de seguido.
O catalán é a lingua cooficial en Cataluña, Valencia, Illas Baleares e Andorra. En Cataluña, ten un goberno autónomo que a impulsa, recupera falantes. Ven respaldada desde institucións e sociedade. O catalán ten bastante presenza na rede como por exemplo en Avui.
Tamén é importante entender a diversidade de linguas como unha vantaxe: para coñecer mellor o mundo, poder coñecer máis persoas que non falen o teu idioma, fomentar o uso das linguas, etc...

Guía do plurilingüismo

2008-01-14T02:46:00.001-08:00

Se queres viaxar dende aquí ata Bruxelas e queres coñecer linguas minorizadas, tes que pasar dende Galiza a Asturias e despois ó País Vasco, Aragón, Cataluña (percorrendo a cidade de Lleida tamén) e Occitania, respectivamente. Escollemos este percorrido porque así poderás coñecer todas as linguas minorizadas e iso é o que pretendes.

As linguas minorizadas son aquelas que non se usan con tanta normalidade, "son linguas secundarias". Hai algunha lingua minorizada en vías de extinción e outras con un certo grao de protección, como por exemplo o galego.

Imos explicarche máis polo miúdo a lingua máis afastada de todas, que é o occitano.

O occitano: a situación social desta lingua minorizada hoxe está en perigo, non ten recoñecemento legal e escasa vitalidade, aínda que ten moitos falantes. É recoñecida co nome de aranés en Lleida.
Unha paxina web útil pode ser: occitanet

-Ensinámosche aquí un símbolo occitano chamado"la talvera":

Falarémosche un pouco da súa historia, en resumo. O occitano foise consolidando na baixa Idade Media como lingua administrativa. Os primeiros textos que se conservan son do século XI. Dende o século XIII Francia foise apropiando de case todo o país, polo que a lingua e a cultura fóronse francesizando.

A nosa opinión é que a diversidade lingüística e cultural é unha gran vantaxe: permite coñecer outras formas de entender o mundo. Por outra banda, as comunidades minorizadas teñen dereito a desenrolar a súa vida coa súa propia lingua. Polo tanto, cremos que sería positivamente cultural e divertido realizar esta viaxe.

2008-01-14T02:41:00.000-08:00

1. Para coñecer o máximo número posible de linguas no noso contorno, recomendámoslle que pasen por:

- Cataluña: impulsa a recuperar falantes o seu goberno. O catalán é lingua cooficial en Cataluña, Valencia, Illas Baleares e Andorra. É respaldada por institucións e sociedade.

-Galiza: Non recupera falantes, aínda que posúe un recoñecemento legal e social.

-Occitano: Está en perigo, pero aínda conta con moitos falantes. É recoñecida co nome de aranés en Lleida.

-País Vasco: A súa lingua, o basco, constitúe á unha sociedade pequena pero posúe recoñecemento legal é respaldado das institucións ou sociedade. A lingua cooficial no País Basco e Nafarroa.

-Asturias: Está en vías de extinción. So é recoñecida a variante mirandés en Portugal.

-Aragonés: En vías de extinción (con moi poucos falantes).O aragonés con 23.000 falantes é unha lingua, pouco recoñecida como o asturiano con 150.000-5000.000 falantes tamén está en vías de extinción.

3. Galiza: É onde se emprega o galego en tódolos ámbitos sociais do seu territorio, ten un recoñecemento constitucional ou legal e con presenza no sistema educativo e nos medios (ten un grao de protección limitada). A partir da segunda metade do século XIV, á penetración do castelán foi aumentando na literatura e na administración ao mesmo tempo o cultivo escrito da lingua foi diminuíndo ata mediados do século XVI (case desaparecera de todo).

No século XIX co Romanticismo onde se produciu o rexurdimento das letras galegas e cando comezou o actual movemento de reivindicación lingüística que no século XX se esforzou para acadar a normalización da lingua.

Aquí se mostran unhas páxinas de medios de comunicación en galego na rede: A Nosa Terra, Galicia Hoxe e Vieiros.

4.Recomendámoslles ós pasaxeiros que fagan este camiño para coñecer as diferentes linguas de diversas comunidades de España. As comunidades minorizadas teñen dereito a desenvolveren a súa vida na súa lingua, por iso, en Galiza realízase por exemplo o día das letras galegas para recuperar o uso social desta lingua.

O camiño Galicia-Bruxelas por diversas linguas.

2008-01-14T02:03:00.000-08:00

EUSCARO

Amigo , se queres ir de Galicia a Bruxelas pasando polo maior número de linguas dámosche esta lista de linguas. O idioma oficial de Galicia é o galego,en Portugal fálase o galego-portugués, na comunidade de Asturias fálase o asturiano,nas rexións do País Vasco e de Aragón o seu idioma na actualidade é o vascuence logo viaxas o este onde encontrarás o catalán en Cataluña,despois viaxamos a Francia onde existen numerosos idiomas:o francés oc, o francés il.O alemán na parte leste de Francia e o bretón na parte oeste e na parte norte o romance.Finalmente no norte de Francia esta a fronteira con Bruselas.
NOME:Éuscara e Euskera.É unha rareza linguística, en Europa é a máis antiga.Foi falada fóra dos límites do actual País Vasco,tanto o norte e a o sur, como o leste e o oeste.Hai cento cincuenta anos, o euskera era falado por máis da metade da poboación do país.Hoxe, o número de falantes non pasa do 25%.Os factores que provocaron ese retroceso da lingua son diversos:- a imposición do castelán-o do francés nas escolas e nos servizos públicos,- a inmigración, que en ocasión foi masiva, etc.

Recomendamos esta páxina:http://www.berria.info/

Xanela do coche.

2008-01-14T02:01:00.000-08:00

O camiño que che recomendamos pasa por: Galiza, Asturias, Pais Vasco, Aragón, Cataluña e sur de Francia; despois baixas a xanela do coche e preguntas.

Por este camiño encontrarás as seguintes linguas minorizadas: galego, asturiano, basco, aragonés, catalán e occitano.

O total de falantes de cada lingua: o galego conta con 2.500.000; o asturiano con 150.000 falantes; o éuscaro conta con 600.000 falantes; o aragonés con 23.000 falantes; o catalán con 8 millóns; e o occitano con de 1.oo0.000-3.000.000.

Recomendamos especialmente pararse no territorio catalán.

Hoxe en día, a situación da lingua catalá no Estado español é a seguinte: malia que o recoñecemento legal do cal goza é importante, é menor que o que ten o castelán. A eficacia da política lingüística levada a término nos Países Cataláns, abondo pouco coordinados neste aspecto, reséntese desta inferioridade legal e da actitude das autoridades estatais, desfavorable á diversidade lingüística.

Fóra do Estado español, a situación é diferente segundo o territorio do cal se trate. En Andorra, aínda que o catalán é a única lingua oficial do Estado, as condicións lingüísticas son semellantes ás do Principado de Cataluña. Na Cataluña Norte e na cidade do Alguer, incluídas en estados tradicionalmente contrarios tamén á diversidade lingüística e separadas do resto dos Países Cataláns, a lingua atópase en pleno proceso de substitución, malia unha certa presenza na escola e a existencia de asociacións que se preocupan da lingua.

A presenza do catalán na rede é importante, como mostran diarios dixitais como Avui.

A diversidade lingüística permite coñecer outras formas de entender o mundo, dispoñernos para o uso de varias linguas. Ademais, as comunidades minorizadas teñen dereito a desenvolver a súa vida na súa lingua.

Uxío Novoneyra: recitado mestre.

2007-12-29T16:56:00.000-08:00

Algúns recitados de Cidades, de Fran Alonso

2007-12-19T14:23:00.000-08:00

Coñecín as cidades do norte
As ambulancias son mestas
Quero visitar as cidades do deserto

Páxina do podcast: cebreirinho
Aquí, o blogue do autor.

cantiga de amigo e maldicir

2007-12-17T01:49:00.000-08:00

O parvo do meu amigo
é retrasado e non veu comigo
que parvo que é.

O parvo do encabronado
é retrasado e deixoume colgado
que parvo que é.

É retrasado e non veu comigo
por cabrón empedernido
que parvo que é.

É retrasado e deixoume colgado
por cabrón estou namorado
que parvo que é.

Pablo Romero Torres

1977

2007-12-14T14:06:00.000-08:00

Boa nova. A curta galega de animación 1977, de Peque Varela, foi xa seleccionada para participar en media ducia de festivais internacionais de cinema. Máis información en Vieiros.
Un fragmento:

1977 - clip

Con Cidades, de Fran Alonso

2007-12-14T08:05:00.000-08:00

Certames para escritores e escritoras nov@s

2007-12-07T17:04:00.000-08:00

Hai moitos espazos na rede para coñecer convocatorias de certames literarios para xente nova: na BLIX (en autores novos, concursos), no Ourizo Azul, no blogue Revolta da freixa... Máis motivación para crear e revisar o escrito, entendendo que é difícil sermos recoñecidos cun premio (porque, ademais, a calidade non se mide só así).

Máis camiños

2007-12-07T08:56:00.000-08:00

Tomado do xornal A Nosa Terra, que conta cunha sección específica para a xente nova.

Que circule

2007-12-06T11:09:00.000-08:00

Cantigas de amigo (creacións colectivas de 3ºB)

2007-12-04T07:24:00.000-08:00

O meu amor é como unha vaca
que me fai vibrar a mirada.
Como doe!

O meu amor é como unha ferida
que me fai vibrar ata a perilla.
Como doe!

Que me fai vibrar a mirada
cando sinto que non es nada.
Como doe!

Que me fai vibrar ata a perilla
cando sinto que non es miña.
Como doe!

Meu amor, búscote nas pradeiras,
nos campos e carballeiras.
Vente, peregrín.

Meu amor, búscote nas montañas,
nos campos e nas praias.
Vente, peregrín.

Nos campos e carballeiras,
nos ríos e nas ladeiras.
Vente, peregrín.

Nos campos e nas praias,
nos ríos e nas faias.
Vente, peregrín!

Hai ondas, hai ondas do mar azul
e tamén daquel mar do sur.
Onde vai parar o amor?

Hai ondas, hai ondas do mar vermello
e tamén daquel mar pequeno.
Onde vai parar o amor?

E tamén daquel mar do sur
a onde tantas veces fun.
Onde vai parar o amor?

E tamén daquel mar pequeno
onde tantas cousas fixemos.
Onde vai parar o amor?

Cantiga de amigo (creación colectiva de 3ºA)

2007-12-03T12:53:00.000-08:00

Es a luz que ilumina a miña vida,
es as espiñas da miña pescadilla,
ai que dolor!

Es a luz que ilumina os meus soños,
es as espiñas dos meus xeonllos,
ai que dolor!

Es as espiñas da miña pescadilla,
es o sol da miña vidiña,
ai que dolor!

Es as espiñas dos meus xeonllos,
es o sol dos meus ollos,
ai que dolor!

Cantiga de amigo (creación colectiva de 3ºA)

2007-12-03T12:50:00.001-08:00

Os teus ollos verdes preciosos
son grandes e luminosos,
como nunha noite.

Os teus ollos de maragota
son grandes coma gaivota,
como nunha noita.

Son grandes e luminosos
que me miran vergonzosos,
como nunha noite.

Son grandes coma gaivota
que me miran como idiota,
como nunha noite.

Cantiga de amigo (creación colectiva de 3ºD)

2007-12-03T12:36:00.000-08:00

[Imaxe tomada deste sitio (entra e tocarás); vía Made in Galiza]

Vinte pasar preto do mar
e sentín dentro de min algo brillar,
onde irás?

Vinte pasar preto de Toimil
e sentín dentro de min un pitilín,
onde irás?

E sentín dentro de min algo brillar
que me ía emocionar,
onde irás?

E sentín dentro de min un pitilín
que me facía ver o que sentín,
onde irás?

Caderno interactivo 2

2007-11-11T11:37:00.000-08:00

Os camiños das linguas (acceso). Enderezo alternativo aquí.

Caderno interactivo 1. O texto.

2007-10-30T07:38:00.000-07:00

Acceso.

asociiaciÓn dOs deReiitOs daS eiRugaS,,

2007-10-22T03:04:00.000-07:00

Ola rapazoulos, somos Tamara, Dani e Juan, de 3ºA do I.E.S da Pobra do Caramiñal.

Estamos aquí para defender as eirugas e os seus dereitos na nova asociación da protección de dereitos das eirugas (APDDEE). Isto imos levalo a cabo nas granxas de eirugas. Protexerémolas dos inimigos e integrarémolas na sociedade. Promoveremos a amizade entre eirugas e organizaremos carreiras.

ASOCIACIÓN PARA O PERMISO DE REALIZACIÓN DE GRAFFITIS

2007-10-22T02:55:00.000-07:00

SOMOS OS ALUMNOS DO IES DA POBRA DO CARAMIÑAL DA CLASE DE 3ºA: HUGO FERNÁNDEZ MARTÍNEZ, DANIEL MUÑIZ GAGO E SARA BOO OLVEIRA.

CONSTITUÍMOS A ASOCIACIÓN PARA O PERMISO DE REALIZACIÓN DE GRAFFITIS, COS OBXECTIVOS:

-CONSEGUIR QUE SE PERMITA REALIZAR OS GRAFFITIS.

PARÉCENOS BEN QUE AS PINTADAS NAS CASAS, OS TRENS E NOS ESTABLECEMENTOS PÚBLICOS ESTEAN PROHIBIDAS.
PERO SE QUEREN QUE NON SE FAGAN QUE DEIXEN FACELOS NOS MUROS VELLOS OU QUE HABILITEN MUROS EN ZONAS DE PAGO.

ACCDA(asociacion contra a caza deportiva de animais)

2007-10-22T02:49:00.000-07:00

Somos os alumnos de 3ºA do IES Pobra do Caramiñal:
-Abel Cores Fandiño
-Maria Regueiro Santiago
-Mª Teresa Maneiro Fraga
Os nosos obxectivos son:
·Defender os dereitos de vida dos animais.
·Prohibir a súa caza deportiva.
A ACCDA decidiu manifestarse en contra da caza deportiva de animais, xa que teñen tanto dereito a vivir coma nós.

Presentación :

2007-10-22T02:44:00.000-07:00

Ola amigos, somos :
Jorge Pazos del Río,
José Manuel García Junco,
Alexandra López Prado.

Da clase de 3ºA do IES da Pobra do Caramiñal. Queremos conseguir que se coide máis a natureza.

Os nosos obxectivos son os seguintes:

- Conseguir que os bosques estean máis limpos e vixiados.

-Facer unha campaña que fomente os coidados dos montes.

-Conseguir que a xente utilice máis as papeleiras.

-Contribuír a que se queimen menos os bosques.

-Cambiar os hábitos das persoas .

..........................PARA UNHAS ZONAS VERDES!!!!

Un saúdo dos alumnos do grupo 4 de 3ºA

Asociación

2007-10-22T02:38:00.000-07:00

•Ola somos :

Esperanza Maneiro González

Alba Reyes Díaz

Amparo Fernández Fernández

Mario Blanco Domínguez

do I.E.S. da Pobra do Caramiñal.

•Somos a asociación contra a contaminación acústica e queremos informarvos sobre a contaminación acústica das motos.

•OBXECTIVOS:

-1º.Eliminar en maior grao este tipo de contaminación.

-2º.Intentar que os cidadáns nos axuden a combatir este

problema.

-3º.Concienciar ós motoristas a través de campañas para

que procuren pensar máis na contaminación do medio

que lles rodea.

-4º.Intentar convencer ós fabricantes para que vendan

motores máis ecolóxicos e menos ruidosos.

•Esta asociación fai todo o posible para combatir este problema e agardamos que os demáis nos axudedes a cumplir os obxectivos que acabamos de mostrarvos. Cremos que deberían fabricar mellores motores, máis ecolóxicos, menos ruidosos, etc.

•Agardamos a vosa axuda.Grazas.

•Este sería un bo exemplo de moto ecolóxica.

Asociación deportiva ( Béisbol club)

2007-10-22T02:37:00.000-07:00

Somos Leila Casqueiro Fernández, Maria González Mariño, Eva Chaves Vilaso y Sergio Nieto García uns alumnos de 3ºA do IES Pobra do Caramiñal.

A nosa finalidade é a creación un equipo de béisbol co fin de promover este deporte.

Obxectivos:

-Pedir unha licencia o concello para construír un campo de béisbol no monte.

-Fomentar este deporte entre a xente.

-Facer propaganda deste deporte.

-Buscar patrocinador.

-Comprar material deportivo pedindo unha subención o concello.

presentacii0n...

2007-10-18T02:51:00.000-07:00

0la Queriid0s amiig0s...
s0m0s:
-MARTÍN GARCÍA HERMIDA
-ALBA FERNÁNDEZ SOUTO
-JESSICA RIAL VÁZQUEZ
-NAIRA BOO HERMIDA

da claSe de 3ºB d0 IES da Pobra do Caramiñal.
Querem0s c0nseguir que a maii0ría dos galeg0s reciclen.
0s nosos 0bxectiv0s s0n 0s seguintes:

- Facer unha campaña que se mova polas diferentes zonas de Galicia promocionando a reciclaxe.

- Facer unha serie de actividades que inclúan xogos para 0s mais xovenes.

- Cambiar os hábitos das pers0as para que reciclen máis a miúd0.

- C0nseguir Que 0s rapaces, dende peQuen0s, reciclen nas aulas, nas casas, etc.

- Intentar que os concell0s constrúan mais puntos limpos nas cidades, aldeas, vilas, pobos...

- Que nas cidades, aldeas, vilas, pobos, etc, exista :
·un númer0 mínimo de papeleiras de reciclaxe, c0n departament0s para cada tip0 de residu0.
·un númer0 mínim0 de papeleiras para pilas.

para un mund0 mell0r....RECICLAOMUNDO

UN SaúdO dende Os alumnos d0 gRUpo2 de 3ºB

PUFÉ FOR MEN

2007-10-16T02:28:00.000-07:00

ASOCIACION A FAVOR DOS HOMOSEXUAIS

Somos os alumnos :

Germán,Lidia,Marta e ... X de 3ºD do IES Pobra do Caramiñal

Nos apoiamos os dereitos dos homosexuais por solidaridade... por que fai falta un colectivo de heterosexuais que os defenda das personas que ainda non maduraron no seculo XXI.

Queremos concenciar a xente de que:

-Son persoas cos mesmos dereitos que os heterosexuais.

-Ainda que non teñan os mesmos gustos que nos temos que respetalos.

SIN MÁIS DESPEDIMONOS,UN SAÚDO DO 4 GRUPO DE 3ºD

APB (Asociacion protectora de bosques)

2007-10-16T02:27:00.000-07:00

oOoOla!!!somos:

-Toño Riveiro Santos
-Julian Rodriguez Casais
-Juan Carlos Muñiz Lopez
-Maria Piñeiro Montes
-Belen Lojo Martinez

Do IES da Pobra do Caramiñal.

Formamos entre nos unha Asociación de Protección de Bosques (APB). Os nosos obxectivos para a nosa campaña son:

- Respectar e protexer as árbores.
- Replantar as árbores queimadas ou cortadas.
- Prohibir a tala de árbores.
- Poñer máis puntos de vixilancia nos montes.
- Concienciar a poboación do dano que están facendo contaminando e non respetando o medio ambiente.

Fomento do uso do preservativo

2007-10-16T02:24:00.001-07:00

Que tal t0odos???

Usades o preservativo??
Somos do I.E.S. da Pobra do Caramiñal.
Nos intentamos crear unha campaña de fomento do uso do preservativo, somos un grupo de catro alumnos de terceiro da ESO .

Seguramente a maioría da xente non utiliza preservativos.
A federación do uso do preservativo e as asociacions que a forman desenvolven multiples actividades reinvidicativas e de sensibilización.
Unha das tarefas da Federacion do uso do preservativo e convencer a xuventude de que use o preservativo para evitar as infeccions como o SIDA ...

CIAD

2007-10-16T02:24:00.000-07:00

Ola chamámonos Alba, Yolanda, Rubén e Feliciano .Somos de 3ºD do I.E.S da Pobra do Caramiñal.

A nosa organización chámase CIAD (Campaña Internacional Anti Drogas).Queremos reducir ou eliminar o trafico ilegal e as consecuencias das drogas.

Os nosos obxetivos principais son :

-Intentar frenar o tráfico das drogas.

-Organizar actividades que axuden a superar a independencia.

-Facer constar pola rua que as drogas son malas.

-Falar coa xuventude para facer saber que drogarse é malo.

Asociacion Fóra o tabaco

2007-10-11T04:08:00.000-07:00

Ola, somos Sandra, Sara e Encarna, de 3ºC do IES da Pobra do Caramiñal.
Creamos a asociación Fóra o tabaco para dar a coñecer a opinión de cada un.
A asociación Fóra o tabaco ten como obxectivos organizar campañas contra o tabaco, atender a enfermos de pulmón, mellorar o medio ambiente,axudar a xente a que non fume e lanzar ao mercado parches de nicotina.

APCTI

2007-10-11T04:04:00.000-07:00

Ola. Somos os alumnos da clase de 3º ESO C do I.E.S da Pobra do Caramiñal:
-Diego Cespón Pose
-Alex Pérez García
-Ana González Guillán
-Noa Calo Sánchez
Somos os fundadores da asociación APCTI.
A asociación de pais contra o tabaquismo infantil quere informarvos de que o vindeiro Domingo celebrarase unha congregación de pais e nais para frear a distribución de tabaco ós menores de 18 anos. A congregación durará o que faga falta para frear este mal uso nos menores.
Os nosos obxetivos principais son os seguintes:
Tratar temas como o consumo do tabaco tanto na escola como na rúa.
Tamén falar dos compoñentes nocivos que constitúen o tabaco e o efecto que poden ter sobre as persoas adictas a este vicio.

Cruz vermella

2007-10-11T04:02:00.002-07:00

Somos alumnos/as de 3ºC do I.E.S da Pobra do Caramiñal.

O obxectivo principal da cruz vermella é axudar a xente con enfermidades.
A Cruz Vermella opera en lugares de catástrofes , como os incendios.
Outros obxectivos seus son:
-Atender os feridos.
-Promover campañas, por exemplo ante o cáncer.
-Mellorar a saúde da xente necesitada.

AMBAR

2007-10-11T04:02:00.001-07:00

Ola, somos joel , Sandra e Noemi, de 3ºC do I.E.S da Pobra. Somos fundadores dunha asociación como AMBAR e queremos dar a coñecer os seus obxetivos :

1)Atender a xente minusválida.
2)Posibilitar que teñan traballo.
3)Educar os membros de Ambar.
4)Prestarlles axuda aos familiares.

ADC

2007-10-11T04:02:00.000-07:00

Ola! Somos alumnos de 3ºC do I.E.S da Pobra do Caramiñal.

E queremos mostrarvos a nosa asociación, a A.D.C.

- A asociación créase para promover a comunicación entre todos os alumnos do centro.

- Os nosos obxectivos son:

-Mellorar as condicións das clases.
-Defender os nosos dereitos.
-Organizar excursións máis a miúdo.
-Fomentar o traballo en grupo.
-Impulsar os nosos compañeiros menos capacitados na actividade do estudo.

ACME (Asociación Contra o Maltrato Escolar)

2007-10-11T04:00:00.000-07:00

6Somos Sandra, Jenny e Pablo, de 3ºC do I.E.S da Pobra do Caramiñal

Queremos dar a coñecer a nosa asociación: "Asociación Contra O Maltrato Escolar".

Os nosos obxectivos son:

-Mantenza das campañas contra o maltrato escolar.

-Creación de centros para axudar a xente maltratada.

-Contratación de psicólogos especializados no maltrato escolar.

-Organización de campañas contra o maltrato escolar.

Sen máis, despedímonos.

AIP (Asociación para a Igualdade entre Pilotos)

2007-10-11T03:01:00.000-07:00

A "AIP" desenvolve unha serie de normas para a igualdade entre pilotos de F1.
Os pilotos teñen dereito a un trato igual dentro dun equipo, non como ocorre co piloto español Fernando Alonso, en McLaren. Nesta escudería británica o trato que lle dan ó asturiano non é o mesmo que o do seu "compañeiro", tamén británico, Lewis Hamilton.
O que esta asociación pretende é penalizar os actos de favoritismo dentro dos equipos.

Porque ante todo, señor Ron Dennis, hai que ser persoa.

APVG

2007-10-11T02:45:00.000-07:00

Bos días. Somos unha asociación de rapazas de 3ºB do IES da Pobra do Caramiñal.

Creamos APVG (asociación de protección do verde galego) coa finalidade de evitar as construcións masivas nos espazos naturais galegos e protexelos.
Queremos desenvolver esta asociación nos medios naturais galegos (montes, ríos, pantanos, praias, etc).

Os nosos principais obxectivos son:

-Evitar a corta excesiva de árbores.
-Procurar que non se constrúa na costa.
-Organizar campañas para a protección dos seres vivos.
-Colaborar contra os incendios.
-Facer coñecer á xente o problema da desaparición dos montes galegos.

Despedímonos cunha forte aperta.

Organización Polos Montes Galegos

2007-10-11T02:43:00.000-07:00

ALUMNOS DO IES.A POBRA

Alejandro
Alejandro
Darío
Anxo

Organización Polos Montes Galegos
O noso obxectivo principal é protexe-los montes de Galiza.
Actuaremos nos propios montes e reunirémonos na sede da organización.

Obxectivos:
-Limpa-los montes
-Diminuír os incendios
-Facer cortafogos
-Potencia-la fauna
-Plantar árbores

Un saudo de OPMG.

Presentámonos

2007-10-11T02:42:00.001-07:00

Somos alumnos de 3º do IES da Pobra do Caramiñal.
E imos publicar varias entradas neste blog durante este curso. As entradas estarán relacionadas coas actividades que realizaremos ó longo do ano na materia de lingua galega e literatura.

Un saúdo.

Asociación Contra a Explotación Infantil

2007-10-11T02:41:00.002-07:00

Somos Antía, Irene e Vanessa, de 3ºB do IES da Pobra Do Caramiñal.

Queremos dar a coñecer a fundación da "Asociación Contra a Explotación Infantil"(ACEI). Os nosos obxectivos son os seguintes:

Mantenza das campañas contra a explotación infantil.
Habilitar centros de denuncias.
Sensibilizar sobre a explotación infantil.
Movilizar os recursos para conseguir educación apta para todos os nenos.
Esixir a inmediata eliminación das formas máis explotadoras de traballo infantil.

Un forte saúdo.

Presentación

2007-10-11T02:41:00.001-07:00

Somos Tamara, Aine, Lorena e Raquel, de 3ºB do I.E.S Pobra do Caramiñal.

Somos socias fundadoras da asociación veciñal da rúa Ortigal nº69, A Pobra do Caramiñal.

Esta ten como obxectivos:

-Mellorar o estado das paredes do edificio.

-Evitar que os animais fagan as súas necesidades tanto dentro coma fóra do edificio.

-Contratar un porteiro.

-Arranxar o tellado.

-Conseguir que toda a veciñanza pague as súas facturas.

Sen máis, despedímonos.

Sumándonos

2007-09-22T06:03:00.002-07:00

Pasos para poder editar directamente:
1. Abrir unha conta de correo co nome que lle corresponda a cada grupo. [Xa está creada]
2. Acceder a blogger (a través desta ligazón ou premendo no botón situado no sidebar dereito) e introducir ese correo coa súa clave.
3. Crear un artigo segundo as indicacións recibidas.
4. Incluír na entrada unha imaxe adecuada ao contido e as ligazóns que se precisen (unha cando menos). Deste xeito:

Introducir unha imaxe. Localizamos e copiamos o url da imaxe, prememos nesta icona ( ) e pegamos. Tamén se pode subir directamente dos nosos arquivos.

Crear unha ligazón. Seleccionamos o texto no que queremos que apareza, collemos o enderezo web, prememos nesta icona ( ) e pegámolo.

As imaxes non propias procúranse nun buscador como Google ou en bancos como Flickr.
5. Publicar e ver o blogue. Se se quere modificar algo (reaxustar o tamaño da imaxe, crear un novo parágrafo...), escóllese a entrada e edítase.

Comezo de curso

2007-09-21T08:54:00.000-07:00

Aquí se enceta Dis ti!, blogue (ou blog ou caderno de bitácora) destinado a organizar e recoller boa parte do traballo de todos os grupos de terceiro na materia de lingua galega e literatura.
Tentaremos subir os produtos dos nosos proxectos (creacións, reportaxes, podcast, rotas...), reflexións propias, fotos e todo canto entendamos que ten interese educativo.
Que non habemos ser quen? Dis ti!

Imaxe tomada de http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/
Pobra_GDFL_0507_001.JPG/800px-Pobra_GDFL_0507_001.JPG